2026-cı il futbol üzrə dünya çempionatı dünyanı təəccübləndirməkdə davam edir. Bəzi favoritlər sensasiyalı şəkildə turnirlə vidalaşır, digərləri isə çempionluq iddialarını getdikcə daha inamla ortaya qoyurlar.
Bu dəfə İdman.Biz 1/16 final mərhələsində keçirilən Norveç - Kot-d'İvuar qarşılaşmasını yerindən izləyib.
Başlanğıc fitindən əvvəl də hansı komandanın özünü ev sahibi kimi hiss etdiyi aydın görünürdü. Məşhur vikinq dəbilqələri taxmış azarkeşlərin uzun növbəsi dərhal norveçliləri ələ verirdi. Elə bil onların fanatlarını futbolla yaxından maraqlanmayanlar belə artıq tanıyır.
Bununla belə, stadionun ətrafındakı atmosfer İdman.Biz-in yerindən işıqlandırdığı Argentina - İordaniya matçındakı mənzərədən xeyli fərqlənirdi. Argentinalılar oyundan xeyli əvvəl arenanın ətrafında əsl bayram yaratmış, son ana qədər əylənmişdilərsə, norveçli azarkeşlər demək olar ki, dərhal tribunadakı yerlərini tutmaq üçün stadiona üz tuturdular.
Əvəzində onlar bütün temperamentlərini artıq matçın gedişində nümayiş etdirdilər. Demək olar ki, ilk dəqiqələrdən stadion norveçli azarkeşlərin ənənəvi “avarçəkmə” performansı ilə doldu. Fanatlar sinxron şəkildə qollarını hərəkət etdirərək avarla qayıq sürdüklərini təqlid edirdilər. Bunu əvvəlcə nisbətən kiçik təşkilatlanmış azarkeş qrupu başlasa da, onların səsi bütün stadionda eşidilirdi. Tədricən digər tribunalar da onlara qoşuldu və matçın sonuna yaxın arenada artıq minlərlə azarkeş "avar çəkirdi". Bundan başqa, norveçlilərin məşq edilmiş əl hərəkətləri ilə müşayiət olunan çoxsaylı digər şüarları da var idi.
Kot-d'İvuar azarkeşlərini də görməmək mümkün deyildi. Tribunadakı parlaq narıncı rəng dərhal diqqət çəkirdi. Bəli, onların norveçlilər qədər təşkilatlanmış performansları yox idi. Amma komandalarına heç də az səmimi azarkeşlik etmirdilər. Məhz bu xüsusiyyət ölkəsindən asılı olmayaraq bütün futbol azarkeşlərini birləşdirir.
Bununla yanaşı, bütün stadionu birləşdirən daha bir məqam var idi. Bu, FIFA-nın hazırkı dünya çempionatında tətbiq etdiyi su fasilələrinə (hidratasiya fasiləasinə)qarşı ümumi narazılıq idi. Hakim hər dəfə oyunu dayandıranda tribunalar eyni anda uğultuya qərq olurdu. Bir çox tamaşaçı ayağa qalxır, bəziləri su və ya yemək almağa gedirdi. Belə anlarda sanki matçın sehri qısa müddətə yox olurdu. Fasilədən sonra isə oyun yenidən əvvəlki tempini bərpa edirdi.
Mətbuat lojasında da vəziyyət sakit deyildi. Elə təəssürat yaranırdı ki, Norveçdən və ya Kot-d'İvuardan gəlməyən bir çox “neytral” jurnalist məhz Afrika təmsilçisinə rəğbət bəsləyirdi. Kot-d'İvuarın vurduğu cavab qolu alqışlarla qarşılandı.
Ümumiyyətlə, jurnalistlər dünya çempionatının atmosferinin ayrıca bir hissəsidir. Burada tamamilə fərqli təcrübəyə malik insanlar bir araya gəlirlər. Kimisi artıq neçənci mundialını işıqlandırır və hələ də qeydlərini kağız bloknotda aparır, kimisi isə peşəyə yenicə başlayıb və bu sahədə möhkəmlənməyi arzulayır. Maraqlıdır ki, burada hələlik kişilər qadınlardan xeyli çoxdur. Qadın jurnalistlər də var, amma onların sayı əhəmiyyətli dərəcədə azdır. Ola bilsin ki, növbəti dünya çempionatında bu balans bir qədər dəyişəcək.
Bununla yanaşı, turnirdə çalışan media nümayəndələri təkcə öz işini yerinə yetirmək üçün gəlmiş peşəkarlar deyillər. Onlar da sevinir, stadionların fonunda şəkil çəkdirir, matçları öz aralarında müzakirə edirlər. Onların çoxu üçün dünya çempionatı azarkeşlər və futbolçular qədər böyük arzudur. Bunlar həyatlarının uzun illərini futbola həsr etmiş insanlardır. Çox vaxt oyunçular haqqında elə futbolçuların bir-biri barədə bildiyindən daha çox məlumata sahib olurlar. Məhz onların əməyi sayəsində bu hekayələr futbol tarixinin yaddaşına çevrilir.
Final fiti səslənəndən sonra azarkeşlər emosiyalarını yaşamağa davam etdilər – kimisi qələbəni qeyd etməyə, kimisi isə məğlubiyyəti ağır qəbul etməyə getdi. Jurnalistlər üçün isə iş yalnız bundan sonra başlayırdı: mətbuat konfransları, mikst-zona və materialların hazırlanması.
Bu günlər ərzində aydın oldu ki, məhz mikst-zona matçdan sonra komandanın əhval-ruhiyyəsini ən yaxşı əks etdirən məkandır. Bu görüş də istisna olmadı. Jurnalistlərin əksəriyyəti Norveç futbolçularının gəlişini gözləyirdi. Maraqlıdır ki, burada ünsiyyətin təşkili İdman.Biz-in işıqlandırdığı ABŞ – Türkiyə matçından xeyli fərqlənirdi. Həmin görüşdə sual vermək imkanı, demək olar ki, “kim birinci çatdı” prinsipi ilə müəyyənləşdirilir, mikrofonları könüllülər paylayırdı. Bu dəfə isə prosesə tam şəkildə Norveç tərəfinin nümayəndəsi nəzarət edirdi. O, mikrofonun kimə veriləcəyini könüllülərə özü göstərirdi. Əsasən norveçli jurnalistlərə sual vermək imkanı yaradılırdı və yalnız ən sonda bir neçə xarici müxbirə söz verildi. Onların arasında İdman.Biz də var idi və portal ilk qolun müəllifi Antonio Nusaya sual ünvanlamağı bacardı.
Bu münasibət sonradan, artıq mikst-zonanın dəhlizində də hiss olunurdu. Norveç futbolçularının əksəriyyəti ilk növbədə öz ölkələrinin jurnalistlərinin qarşısında dayanırdı. İngilisdilli müxbirlər isə çox vaxt şərhsiz qalırdılar. Skandinaviyaya xas müəyyən qapalılıq xüsusilə nəzərə çarpırdı. Bununla belə, İdman.Biz yenə də Aleksandr Serlot və Torbyörn Heqqem ilə danışmağa nail oldu.
Kot-d'İvuar millisi isə ümumiyyətlə heç kimə ünsiyyət imkanı vermədi. Komandanın bütün üzvləri mikst-zonadan heç bir şərh vermədən, sakitcə keçib getdilər.
Norveç millisinin əsas ulduzu Erlinq Holand da dayanmadı. Bununla belə, müxtəlif tərəflərdən soyadını eşidəndə onun gülümsədiyi aydın görünürdü.
Beləcə, tamamilə fərqli iki futbol mədəniyyətinin dünyasına daha bir kiçik səyahət başa çatdı. Dünya çempionatı bir daha xatırladır ki, ölkələr, dillər və ənənələr fərqli olsa da, futbol insanları birləşdirməyə davam edir. Mundial isə sürətini azaltmır və görünən odur ki, azarkeşlərini hələ dəfələrlə təəccübləndirəcək.
