Beynəlxalq Konkisürmə İttifaqı (ISU) ikiqat Olimpiya çempionu, məşhur fiqurlu konkisürən Yevgeni Plyuşenkonun oğlu Aleksandr Pluşenkoya Azərbaycan bayrağı altında çıxış etməyə icazə verib.
İdman.Biz xəbər verir ki, bu barədə ötən gün Azərbaycanın Qış İdman Növləri Federasiyası məlumat yayıb.
Plyuşenko məktəbinin yetirməsi olan Aleksandrın ISU-nun rəsmi qərarından əvvəl Azərbaycan millisinə keçidi həm Rusiyada, həm də ölkəmizdə böyük rezonans doğurmuşdu. Bir tərəfdən, söhbət Rusiya fiqurlu konkisürməsinin ən tanınmış simalarından birinin oğlundan gedir. Digər tərəfdən isə Aleksandrın hələlik ciddi beynəlxalq nailiyyətləri yoxdur və onu millimiz üçün hazır güclənmə hesab etmək çətindir.
Azərbaycan Qış İdman Növləri Federasiyasının baş katibi Günel Bədəlova bildirib ki, Aleksandrın Azərbaycan bayrağı altında ilk beynəlxalq yarışı yeniyetmələr arasında Qran-pri seriyası olmalıdır. Onun sözlərinə görə, idmançı digər beynəlxalq turnirlərdə də iştirak edəcək və federasiya nəticələrini qiymətləndirməkdə tələsməyəcək. Bununla belə, hazırda kiçik Plyuşenkonun yeniyetmələr arasında Qran-prinin hansı mərhələsində Azərbaycan adına debüt edəcəyi məlum deyil.
Bu arada fiqurlu konkisürənin anası, prodüser Yana Rudkovskaya Rusiya KİV-nə açıqlamasında oğlunun hansı yarışlarda çıxış edəcəyini artıq bildiyini deyib.
“Aleksandrın ISU-dan Azərbaycan adına beynəlxalq turnirlərdə çıxış etmək üçün icazə aldığını təsdiqləyirəm. Hansı yarışlarda iştirak edəcəyi artıq məlumdur, amma hələlik bunu açıqlamaq istəmirəm. Bu, tək bir yarış olmayacaq. Yaxın vaxtlarda Saşanın hansı Qran-pri mərhələlərində çıxış edəcəyini açıqlayacağıq”, – deyə Rudkovskaya bildirib.
Qeyd edək ki, ISU-nun 2026/27 mövsümü üçün yeniyetmələr arasında Qran-pri seriyasının təqvimində yeddi mərhələ nəzərdə tutulub:
19–22 avqust – Sian (Çin)
26–29 avqust – Riqa (Latviya)
2–5 sentyabr – Banqkok (Tailand)
16–19 sentyabr – Ankara (Türkiyə)
23–26 sentyabr – Batumi (Gürcüstan)
30 sentyabr – 3 oktyabr – Lyublyana (Sloveniya)
7–10 oktyabr – Qdansk (Polşa)
Göründüyü kimi, bu siyahıda Bakı yoxdur. Halbuki ötən il Azərbaycanın paytaxtı tarixində ilk dəfə fiqurlu konkisürmə üzrə yeniyetmələr arasında Qran-pri mərhələsinə ev sahibliyi etmişdi. Həmin turnir ölkə üçün mühüm hadisə idi. Yarışda 38 ölkədən 92 idmançı iştirak etmiş, təşkilati səviyyə isə Azərbaycanın ISU yarışlarını yalnız formal olaraq deyil, yüksək standartlarla keçirməyə qadir olduğunu nümayiş etdirmək imkanı kimi qiymətləndirilmişdi.
Ədalət naminə qeyd etmək lazımdır ki, debüt turnirindən sonra Günel Bədəlova Bakının 2026-cı ildə də yeniyetmələr arasında Qran-priyə mütləq ev sahibliyi edəcəyini birbaşa bəyan etməmişdi. Lakin o, federasiyanın gələcəkdə daha yüksək səviyyəli fiqurlu konkisürmə yarışlarını keçirməyi planlaşdırdığını vurğulamışdı. Məhz buna görə də Bakının yeni təqvimdə yer almaması qəribə görünür və bu idman növünün inkişaf strategiyası ilə bağlı suallar yaradır. Hazırkı mənzərə isə belə bir strategiyanın ümumiyyətlə mövcud olmadığı təəssüratını yaradır.
Daha yüksək səviyyəli yarışlara ev sahibliyi hüququnu qazanmaq davamlılıq olmadan mümkün deyil. Fiqurlu konkisürmədə ev sahibi ölkənin nüfuzu təkcə milli komandanın heyətində tanınmış adların olması ilə formalaşmır. Bu status sabit yarış təqvimi, ISU-nun etimadı, yarışların təşkili təcrübəsi, hakimlərin hazırlanması, uşaq idmanının inkişafı və tamaşaçı marağı sayəsində qazanılır.
Yeniyetmələr arasında Qran-pri məhz belə bir alət ola bilərdi. Uşaqlar buz üzərində güclü idmançıları görər, valideynlər onları bölmələrə yazdırar, federasiya isə beynəlxalq tədbirlə ölkədaxili inkişaf arasında canlı əlaqə yaradardı. Hazırda isə Azərbaycan fiqurlu konkisürməsində bunların heç biri yoxdur.
Nəticədə kifayət qədər ziddiyyətli vəziyyət yaranıb. Azərbaycan səs-küylü soyada malik, lakin hələ ciddi beynəlxalq uğurları olmayan Aleksandr Plyuşenkonu qazandı. Eyni zamanda Bakı, ən azı 2026/27 mövsümü üçün, ISU-nun yeniyetmələr arasında Qran-pri xəritəsindən silindi. İmic baxımından bunlar tamamilə fərqli iki hekayədir: biri qısa müddətli informasiya effekti yaradır, digəri isə fiqurlu konkisürmə ətrafında mühitin və yerli idmançıların inkişafını mərhələli şəkildə təmin edə bilərdi.
Əgər federasiyanın məqsədi təkcə tanınmış soyadları milliyə cəlb edib bunun hesabına PR qazanmaq deyil, ölkə daxilində fiqurlu konkisürməni inkişaf etdirməkdirsə, o zaman beynəlxalq yarışların Bakıya qaytarılması ayrı-ayrı fiqurlu konkisürənlərin idman vətəndaşlığından heç də az vacib məsələ olmamalıdır. Əks halda, səs-küylü transfer bir mövsümlük xəbərə çevriləcək, fiqurlu konkisürməni uşaqlar üçün daha cəlbedici və perspektivli idman növünə çevirmək şansı isə növbəti dəfə əldən veriləcək.
