Azərbaycan millisi UEFA Millətlər Liqasının D2 qrupundakı çıxışını Lixtenşteyn üzərində səfər qələbəsi ilə yekunlaşdırıb - 1:0. Yeganə qolu 26-cı dəqiqədə Mahir Emreli vurub.
Ayxan Abbasovun komandası iki qələbə və iki heç-heçə ilə səkkiz xal toplayıb, heç bir oyunda məğlub olmayıb. Litva ilə Lixtenşteyn arasında keçiriləcək son görüşün nəticəsindən asılı olmayaraq, birinci yer təmin edilib. Dörd xalı olan Litva qalib gəlsə belə, xallarının sayını yalnız yeddiyə çatdıra bilər.
Turnir vəzifəsi yerinə yetirilib. Lakin Vadutsdakı qarşılaşma futbolumuzun gələcəyinə nikbin baxmaq üçün əsas yaratmaqdan daha çox, millinin oyunu ilə bağlı suallar doğurub.
Dörd oyunda üç qol
Azərbaycan millisi Litva və Lixtenşteynlə eyni qrupda məhz bu qədər qol vurub. Cəmi bir top buraxılması çıxışımızın müsbət tərəfidir. Ancaq hücum xəttinə eyni qiyməti vermək daha çətindir.
Lixtenşteynlə iki görüşdə millimiz yalnız bir dəfə fərqlənib: Bakıdakı 0:0-dan sonra səfərdə 1:0 hesablı qələbə gəlib. Avropa futbolunun ən zəif rəqiblərindən birinə qarşı 180 dəqiqədə bir qol vurmaq nəzərəçarpan irəliləyişdən əminliklə danışmaq üçün çox təvazökar göstəricidir.
Üstünlük var idi, inandırıcılıq çatmırdı
FotMob-un məlumatına görə, qarşılaşmanın sonlarında Azərbaycan zərbələrin sayında - 28:5, topa sahibolmada - 66 faizə qarşı 34 faiz, gözlənilən qollarda isə 1,73-ə qarşı 0,27 göstəricisi ilə rəqibini qabaqlayırdı.
Bu rəqəmlər qələbənin haqq edildiyini təsdiqləyir. Qapı çərçivəsinə zərbələr də olub: komandamız təkcə ilk hissədə 15 zərbə vurub, onlardan səkkizi çərçivəyə düşüb.
Deməli, əsas irad millinin üstünlüyündən necə istifadə etməsinədir.
Xüsusilə fasilədən sonra hücumlarda əlaqəlilik çatmırdı. Cərimə meydançasına doğru həmlələr bir-birini əvəzləsə də, çox vaxt bloklanan və ya qeyri-dəqiq zərbələrlə nəticələnirdi. Milli çox hücum edirdi, lakin rəqibin müdafiəsini ardıcıl şəkildə yarmağa imkan verən aydın oyun planı hiss olunmurdu.
Çox zərbə vurmaq həmişə çox təhlükəli vəziyyət yaratmaq demək deyil. 28 zərbə müqabilində gözlənilən qol göstəricisinin 1,73 olması təsirli statistikanın niyə hər dəfə inandırıcı oyuna çevrilmədiyini anlamağa kömək edir.
Lixtenşteynin mane olmaq haqqı var. Biz bunun öhdəsindən gəlməyi bacarmalıyıq
Rəqib dərində müdafiə oluna, boşluqları bağlaya və oyunu çətinləşdirə bilər. Daha güclü Avropa yığmaları ilə rəqabət aparmağı hədəfləyən komanda üçün belə müqaviməti aşmaq əsas tələblərdən biri olmalıdır.
Vadutsda Azərbaycanın üstünlüyü rahat hesab fərqinə çevrilmədi. Sonadək bir təsadüfi epizod nəticəni dəyişə bilərdi. Bu qədər hücumdan sonra matçın taleyini açıq saxlamaq xüsusilə xoşagəlməzdir.
Ayxan Abbasov və futbolçular birinci yerə, qrupu məğlubiyyətsiz başa vurduqlarına görə təqdiri haqq edirlər. Bununla yanaşı, bu nəticə qərarvermə sürəti, hücumdakı qarşılıqlı anlaşma və yaradılan imkanların keyfiyyəti barədə tələbkar müzakirə ilə müşayiət olunmalıdır.
Bəs daha güclü rəqiblərə nə təklif edəcəyik?
Lixtenşteyn, Andorra və San-Marino səviyyəsindəki komandalar futbol gözləntilərimizin son həddi ola bilməz. Daha ciddi rəqiblər qarşısında topla qərar vermək üçün daha az vaxtımız, daha az boşluğumuz olacaq, hər səhvin qiyməti isə xeyli yüksələcək.
Belə hücum oyunu ilə Avropada davamlı rəqabətədavamlılığa ümid etmək çətindir. D2 qrupunda birinci yer tutmaq bu problemi aradan qaldırmır.
Səkkiz xal turnir vəzifəsinin yerinə yetirildiyini deməyə imkan verir. Amma azarkeşlərə millinin gücləndiyinə inanmaq üçün də əsas lazımdır.
Azərbaycan qrupu qazandı. Oyunu ilə inandırmağı isə hələ bacarmadı.
